พี่ขอ copy เรื่องวันนี้ ส่งให้เพื่อนๆ ที่ Office อ่านหน่อยน๊า Thank ja

ส้ม กะ พี่บอล    Thu 20 Mar 2008 8:46 [16]

พี่นิ้ง ท้องเสีย ดีขึ้นยังคะเนี่ย ?? เด๋วก้อไม่สบาย เด๋วก้อท้องเสีย คุนสามีทางโน้นดูแลไม่ดีเลยเน้อ ;p

Thu 20 Mar 2008 0:16 [15]

ก๊อก ก๊อก แวะมาบอกว่าพรุ่งนี้ไปออสเตรียจ้า เย็นๆจะแวะเข้าไปเม้าท์ที่เก่านะจ้ะ

Wed 19 Mar 2008 19:57 [14]

อ่านแล้วเศร้าเพลินเลยจ้ะนิ้ง ว่าแต่ความรักหวานแหว๋วขนาดนี้เมื่อไหร่จะมีเจ้าตัวเล็กเอ่ย

Wed 19 Mar 2008 14:49 [13]

T-T เศร้าอ่ะคุณนึ้ง แต่รูปสุดท้ายสวยมากค่ะ

Wed 19 Mar 2008 13:51 [12]

^^ ทำไมไดน้องนึ้งเศร้าจังคะวันนี้..อิอิ บันทึกคุณพิม เหมือนพี่เคยอ่านนะ แต่ไม่ยาวขนาดนี้นะนี่..จบลงด้วยความเศร้า รู้สึกเศร้าใจไปด้วยเลยค่ะ มาพูดเรื่องไม่เศร้าดีกว่า..อิอิ น้ำพริกกะปิและเครื่องเคียงหน้าตาดีมากๆๆค่ะ พี่ทำไม่เป็นละน้ำพริกกะปีนี้ แถมที่รักทานไม่เป็นอีกต่างหาก อดทานเลย..อิอิ แล้วจะมารออ่านแท็คน้องนึ้งนะคะ อ่า..พี่อาจจะมาอ่านช้าหน่อยนะ เพราะพรุ่งนี้จะไปเที่ยวเบอร์ลินค่ะ

Wed 19 Mar 2008 3:46 [11]

แง แง พี่ขอโทษ พิมพ์เร็วไปหน่อยเพราะที่เมืองไทยตอนนี้ จะตีหนึ่งครึ่งแล้ว เลยแวะเอาการบ้านมาให้หนูก่อน อย่าน้อยใจ พี่สาว (ที่ตาเริ่มชรา) คนนี้เลยน๊า TT

ส้มกะพี่บอล    Wed 19 Mar 2008 1:21 [10]

สุดยอดเลยน้องนิ้ง พี่อ่านไป น้ำตาซึม อันนี้เป็นทุกข์เพราะรักกันมาก ทะเลาะก็เพราะรัก จากก็เพราะรัก.... Comment ไม่ออก เศร้าจัง (น้องเค้าเกิดวันเดียวกะพี่เลย แต่อ่อนว่า 3 ปี) แวะมาส่ง Tag น่ารักๆ ให้ ทำนะจ๊ะ เดี๋ยวแวะมาตรวจการบ้าน

ส้มกะพี่บอล    Wed 19 Mar 2008 0:53 [9]

อ่า เมนูโปรดดดเลยค่าพี่นิ้ง,, วาแต่ตำน้ำพริกแบบนี้ คุนสามีกินกะปิเป็นหรอคะ ?? อ่า,,ขอข้ามเรื่องเศร้า ๆ เพราะตอนนี้มีแต่เรื่องเครียด ๆ ^^'' สงสัยทริปบุโรปซีนจะล่มแล้วล่ะค่ะพี่นิ้ง,, เลยอดเที่ยวมิวนิคกานเลยอ่า >___<

Wed 19 Mar 2008 0:15 [8]

เราแปลกใจจังว่าทำไมไม่มีคนใกล้ตัวคุณพิมพ์พาเค้าไปหาหมอหรือคนให้คำปรึกษา จากที่อ่านนะนึ้งฟันธงDepression เรานะต่อต้าน ทอมครุยส์อย่างแรงเลย (อันนี้เรื่องยาวที่เป็นลัทธิเค้าน่ะ) เราว่าคนเรามีสิทธิ์ป่วยและมีทางแก้ ถ้าได้รับการรักษาที่ถูกทาง น้องเค้าอายุน้อยนะยังเห็นโลกไม่เยอะ เค้าคงมองไม่เห็นหนทางอีกแล้ว เราพูดจากประสบการณ์ตรงนะ ห้องมันมืดกำแพงสูงนั่งรอให้คนทะลายกำแพงให้คนเข้ามาช่วยมันเหมือนนัง่อยู่คนละโลกกะคนที่เดินผ่านไปผ่านมาน่ะ G จะต่อต้านการบำบัดด้วยยามาก แต่เราก็โอล่ะ ตอนนี้เราดีขึ้นมากกกกๆๆเลย ว่างมาเจอกันนะอย่านั่งเหงาที่บ้านคนเดียว

Tue 18 Mar 2008 17:44 [7]

มาแว้วๆ มาถึงน้ำตานองหน้าจอเล๊ย ถามจริงอยู่กันคนละบ้านใช่มั้ยเนี้ย มีลงท้ายถึงที่รักด้วย^^ ลุ้นๆปลายปีนะจ้ะที่คุยกัน อิอิ รับลองหวานคูณสองกว่าเดิม ตกลงนอนแช่เกลือแล้วเป็นยังไงบ้างจ้ะ? เผื่อมีคนแถวนี้อยากลอกเลียนแบบ กิกิ แทงยูหลายๆที่ไปส่งข่าวให้ช่วงนี้ยุ่งจริงๆ พี่เพิ่งจะได้เข้าเน็ตเมื่อวานบ่ายจ้ะ น้ำพริกปลาทูน่ะขอโบกว่าน่ากินมั่ก มือโปรแร่ะเด่วนี้ เด๊วมังคุดคงอุดมสมบูรณ์เร็วๆนี้ กรั่กๆๆๆๆ

Tue 18 Mar 2008 14:27 [6]

mai kudchai ;) so also no comment today from your husband... only that he loves you sooo much... chan drag te noo nueng

Markus    Tue 18 Mar 2008 4:33 [5]

เฮ้ยยยย....ท้องหรือเปล่าวะนึ้ง อารมณ์แปรปรวน อ่อนไหวอย่างนี้ ถ้าไม่ท้องต้องรีบเปลี่ยนอารมณ์รู้ป่าว...เอาหนังตลกมาดูเด่ะ ไปดูหนังรักโรแมนติก หรือว่า หนังเรียกน้ำตาทำไมวะน้อง เรื่องของคุณพิม....พี่ได้อ่านโดยบังเอิญเมื่อนานมาแล้ว แล้วก็ยังมีโอกาสได้ตามไปที่บล็อกของคุณพิมด้วย ได้อ่านย้อนไปได้หลายหน้าเหมือนกัน แต่...ตอนหลังก็ไม่ได้เห็นอีก อาจเป็นเพื่อนๆที่มาเก็บความทรงจำตรงนี้ไว้ให้เป็นส่วนตัวนิดนึงละมัง เรื่องความรักนะ...พูดลำบาก มันหลากหลาย ต่างกันไปตามพรหมลิขิตและการดำเนินชีวิตของแต่ละบุคคลน่ะ ดูแลรักษาน้ำใจกัน...พี่ว่าน่าจะสำคัญที่สุดนะ ไปพักผ่อนเยอะๆ แล้วก็ร้องไห้น้อยๆหน่อยเราน่ะ...มันจะได้ไม่ปวดหัว กินแต่ยาแก้ปวดน่ะไม่ดีรู้ไหม มันไปสะสมที่ตับนะ

Tue 18 Mar 2008 3:01 [4]

อ่านแล้วก้อเศร้าตามเลยน่ะค่ะ ...ดูแลความรักของกันและกันไว้น่ะค่ะเมื่อยังมีโอกาส ......จะได้ไม่รู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เรายังไม่ได้ทำให้กับคนที่เรารักน่ะค่ะ ^^''

Tue 18 Mar 2008 2:57 [3]

อารมณ์เพลงเศร้ามาก เศร้าอยู่เหมือนกันค่ะแฮ่ๆๆๆ อ่านเรื่องงานศพนั่น เค้าใช้ภาษาอ่านแล้วก็เศร้าไปกันใหญ๋ อ๊า อยากนอนแช่อ่างบ้างจัง แต่น้ำที่บ้านเหมือนแมวปัสสาวะค่ะ ไม่แรง

Tue 18 Mar 2008 2:53 [2]

บันทึกก็เศร้า เพลงก็เศร้า นึ้งเองก็เศร้า นี่ตัวเองเป็นอะไรไปหนอ

Tue 18 Mar 2008 2:10 [1]