Posted on : 22.04.08
Munich : 21.40

ผม Fynn Federik Wisser มารายงานตัวครับ
แม่ปอนด์เบ่งผมออกมาวันที่ 21.04.08 เวลา 16.03 น. ครับ
แม่ปอนด์เบ่งผมเร็วไปหน่อยครับ แต่เอ...ก้อไม่หน่อยนะครับ ตั้งห้าสัปดาห์แน่ะครับ
ตอนนี้ผมเลยต้องอยู่ในตู้อบไปก่อน ผมหนัก (ตอนนี้นะครับ แต่เดี๋ยวผมจะเร่งสปีดครับ) 2580 กรัม
เหมือนน้อยใช่มั้ยครับ แต่เทียบในห้องแล้วผมตัวใหญ่อยู่นะครับ
น้านึ้งบอกว่าปากผมเเหมือนแม่ปอนด์เด๊ะ แล้วจมูกผมก้อโด่งด้วยนะครับ
ผมยังไม่เห็นหน้าตัวเองหรอกครับ เพราะง่วงหลับตลอดเลย
ตอนที่แม่ปอนด์กับน้านึ้งเข้ามาเยี่ยมผม ผมได้ยินเสียงคุยกัน
ผมก้อเหล่ตามองแป๊บนึง แล้วก้อหลับต่อ

เสียดายนะครับ ในห้องนั้นถ่ายรูปไม่ได้ เลยไม่ได้เห็นความหล่อของผมกันเลย
แต่ไม่ต้องกลัวครับ น้านึ้งว่า จะเอารูปผมมาอวดน้าๆ ป้าๆ ให้ได้ครับ
ตอนนี้ผมสงสารแม่ปอนด์ครับ เดินกระเผกๆ เพราะเจ็บแผล
แม่ผมคลอดธรรมชาตินะครับ แต่ว่าโดนกรีดเพิ่มน่ะครับ ตอนนี้แผลถูกเย็บอยู่
ผมกับน้านึ้ง สงสารแม่ปอนด์จังเลยครับ
แต่แม่ปอนด์วันนี้ก้อสวยเด้งเลยครับ น้านึ้งบอกว่าวันนี้แม่หน้าใสเชียว
สงสัยได้ชิเชโด้ช่วย ฮี่ๆๆ

ผมยังไม่รู้ชะตากรรมเลยครับว่าจะได้อยู่ตู้อบไปอีกถึงเมื่อไหร่
ตอนพ่อคริสกับน้ามังคุดเข้าไปเยี่ยมผม หมอบอกว่าต้องอยู่ไปอีก สองถึงสามสัปดาห์
แต่ก่อนหน้านี้ หมอบอกว่าไม่แน่พรุ่งนี้ก้อออกมาได้แล้ว ผมก้อเลยงงครับ
(น้านึ้งก้องงเหมือนกันเพราะอยากอุ้มหลาน)
ผมโชคดีนะครับ เกิดใกล้ๆ กับน้ามังคุดเลย ราศีเดียวกันด้วย
น้ามังคุดว่า คนเกิดราศีนี้เป็นคนดี (น้านึ้งก้อว่าแบบนั้นจ้า)

ผมขอเล่าย้อนหลังไปหน่อยนะครับ เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา
ผมยังนอนคุดคู้อยู่ในท้องแม่ปอนด์เลยครับ
แล้วก้อได้ยินแม่ปอนด์ ชวนน้านึ้งมานั่งเบียร์การ์เด้น


แล้วก้อทำอาหารเย็นกินกัน ผมยังได้ยินเสียงน้านึ้งหัวเราะคิกคักอยู่เลยครับ
คืนนั้นพ่อคริสกับน้ามังคุด ก้อดื่มกันซะกรึ่มซะด้วยครับ
แล้วผมก้อได้ยิน พ่อคริสกับน้ามังคุด เค้าคุยเล่นกันเรื่องผม
ว่าถ้าพ่อคริสไม่อยู่อาทิตย์นี้ แล้วแม่ปอนด์จะคลอดขึ้นมาจะทำยังไง
แล้วเค้าก้อบอกให้ผมรอก่อน อย่าเพิ่งออกมา
แต่ผมได้ยินแม่ปอนด์บอกว่า อีกแล้ว ทิ้งให้อยู่คนเดียวอีกแล้ว
ผมว่าประโยคนี้แล่ะครับ เลยทำให้ผม อยากออกมาดูโลกเร็วขึ้น
ก้อผมไม่อยากให้พ่อคริสทิ้งแม่ปอนด์ไปไงครับ
จะว่าไปก้อดีนะครับ ผมถูกเบ่งออกมาเร็วขึ้น พ่อคริสก้อไม่ต้องไปไหน






วันนี้แม่ปอนด์กับน้านึ้ง ยังคุยกันอยู่เลย ว่าที่เค้าคุยเล่นกัน
มันดันกลายมาเป็นความจริง แบบนี้แสดงว่าผมฉลาดใช่มั้ยครับ
ที่รับรู้และเข้าใจสิ่งที่ผู้ใหญ่เค้าพูดกัน ผมก้อว่าแล้วเชียว ว่าผมฉลาด โฮะๆ

อีกนิดนึงครับ ฝีมือการทำอาหารของแม่ปอนด์ทิ้งท้าย
ก่อนไปเบ่งผม เป็นยังไงบ้างครับ น่ากินใช่ม่า
อีกหน่อยผมคงต้องหัดปั้นข้าวเหนียวแข่งกับน้ามังคุดแล้วครับ ฮ่าๆๆ

|